วันที่ 26 กรกฎาคม 2555 01:00
เปลี่ยนความเคยชินเดิม รับประชาคมอาเซียน 
อีก 2 ปีเศษๆ ก็จะถึงปี 2558 ซึ่งเริ่มต้นเปิดประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน หรือเออีซี
อันจะเป็นจุดเริ่มต้นแห่ง โอกาสทางเศรษฐกิจประดามี เนื่องจากการรวมอาเซียนเป็นหนึ่งเดียวหรือหนึ่งตลาด มีลูกค้าอยู่ถึงกว่า 600 ล้านคน และยังมีผู้วาดภาพให้กว้างกว่านั้นว่าจะต้องมองลูกค้าระดับกว่า 3,200 ล้านคน เพราะจีน กับอินเดีย 2 ประเทศที่มีฐานประชากรสูงที่สุดเป็นอันดับ 1 และอันดับ 2 ก็เป็นเป้าหมายของการรวมกลุ่มเออีซีครั้งนี้ด้วย แต่ท่ามกลางโอกาสมหาศาล การเตรียมพร้อม เตรียมตัวเป็นอย่างดีเยี่ยมจะต้องเกิดขึ้น และควรเกิดขึ้นอย่างเป็นระบบต่อเนื่องยาวนาน อาจต้องล่วงหน้าเป็นสิบๆ ปี หากประเทศไทยหาเป็นเช่นนั้นไม่ คือมองเห็นโอกาส แต่ขาดการเตรียมพร้อมอย่างเข้มข้น
จุดอ่อนด้อยจากอดีตถึงปัจจุบันเรื่องหนึ่งของคนไทยคือ ภาษาอังกฤษ ที่เดิมอาจมองว่าเป็นภาษาของนักล่าอาณานิคม คนในประเทศเมืองขึ้นเท่านั้นถึงจะใช้ภาษาอังกฤษได้เป็นอย่างดี ประเทศไทย คนไทยไม่เคยเป็นเมืองขึ้น เป็นขี้ข้าใคร อยู่ในประเทศไทยก็สุขสบายดี ทำไมต้องรู้ภาษาอังกฤษ ทำไมต้องเก่งภาษาอังกฤษ แต่ยุคปัจจุบัน ภาษาอังกฤษคือภาษาสากล ภาษาของเทคโนโลยี ภาษาของการก้าวไปข้างหน้า ตราบใดที่เรายังไม่สามารถค้นคิดเทคโนโลยีด้วยตัวของตัวเอง ยังต้องซื้อเทคโนโลยีจากต่างประเทศ ยังทำให้ประเทศอื่นๆ ยอมรับเทคโนโลยี หรือยินยอมให้ภาษาไทยเป็นภาษาสากลไม่ได้ ก็คงหลีกหนีความจริงไปไม่พ้นว่า ต้องรู้ ต้องพัฒนาภาษาอังกฤษให้ได้ อาจไม่ต้อง "เป๊ะ" เท่ากับเจ้าของภาษา แต่ต้องอยู่ระดับสื่อสารกับประชาคมทั่วไปได้
ดร.สุรินทร์ พิศสุวรรณ เลขาธิการอาเซียน เล่าในงานสัมมนาแห่งหนึ่งว่า ไม่ใช่เฉพาะอังกฤษอย่างเดียว แต่คนไทยจะต้องเรียนรู้ภาษาเพื่อนบ้าน ภาษาในกลุ่มประเทศอาเซียนด้วยกันด้วย ยกตัวอย่างภาษามาเลย์ ซึ่งครึ่งหนึ่งของประชากรอาเซียนพูดภาษามาเลย์ และยังมีข้อมูลที่ว่ามีคนพม่าเรียนภาษาไทยระดับปริญญาโท มากกว่าคนไทยที่เรียนภาษาพม่า การรู้มากกว่า 1 ภาษาถือเป็นข้อได้เปรียบสำหรับการติดต่อสื่อสารกัน แม้จะอยู่กับบ้าน อยู่ในประเทศ แต่อีกไม่นานนี้ ชาวต่างชาติ การเคลื่อนย้ายถิ่น ย้ายแรงงานระหว่างกันต้องเกิดอย่างแน่นอน หากใครไม่ยอมปรับปรุง ยังย่ำอยู่กับที่ โอกาสที่อยู่ตรงหน้า อาจกลับกลายเป็นด้อยโอกาสโดยพลัน
"ภาษา" อาจเป็นเพียงหนึ่งปัจจัยที่ชี้วัดความพร้อมหรือไม่ของไทย ต่อโอกาสที่กำลังใกล้เข้ามา แต่ยังมีปัจจัยอื่นๆ ที่ต้องคำนึง และเร่งมือปรับปรุงความพร้อม โดยเฉพาะการทำได้หลายๆ งานพร้อมกัน หรือความสามารถทำงานที่แตกต่างกันได้ตามความสนใจ ณ ช่วงเวลาหนึ่ง สอดคล้องกับอายุคนที่ยืนยาวขึ้น การเลือกประกอบอาชีพจะทำได้หลากหลาย ฉะนั้นต้องจัดการเรื่องการเรียนรู้ตลอดชีวิตให้จริงจัง ใครต้องการเปลี่ยนอาชีพ เรียนรู้อะไรใหม่ๆ ต้องมีช่องทางที่ทำได้ตลอดเวลา ต้องสร้างคนให้รู้จักประมวลผลเองได้ วิเคราะห์ แก้ไขปัญหาที่เกิดขึ้น ไม่ใช่รอคำสั่ง รอตัวเลือก หรืออยู่อย่างเพ้อฝัน ฉาบฉวย คิดว่าจะทำงานง่ายๆ ได้เงินมาง่ายๆ ไร้การพัฒนาเพื่อจะก้าวสู่อนาคต