ลูกของเราซึ่งเราคิดว่าเขายังเป็นเด็กประสบการณ์น้อยจริงๆแล้วเค้ามีความคิดเป็นของตัวเอง มีเหตุและมีผลเพียงแต่ว่ามุมมองของเด็กกับพ่อแม่ซึ่งเกิดคนละยุคกันกับพ่อแม่อาจจะไม่เหมือนกันหรือไม่ตรงกัน เราพ่อแม่ต้องคิดกลับไปหรือย้อนกลับไปตอนที่เรายังเป็นเด็ก อารมณ์หรือความรู้สึกที่เราเคยคิดในการที่จะทำอะไรเราจะรู้สึกว่าเราอยากจะทำสิ่งใดสิ่งหนึ่ง แต่เราไม่กล้าเพราะพ่อแม่มักจะสอนเราว่า เราจะต้องฟังผู้ใหญ่เท่านั้น เหมือนคำพังเพยที่ว่าเด็กตามหลังผู้ใหญ่หมาไม่กัดเป็นสำนวนที่เราพ่อแม่ในยุคนี้จะต้องพิจารณาเป็นเรื่องเรื่องกันไป
บทความถึงคุณพ่อคุณแม่...เดินตามหลังผู้ใหญ่หมาไม่กัดจริงหรือ!!! 
บางเรื่องเด็กเดี๋ยวนี้จะมีความรู้ความคิดความสามารถเก่งกว่าผู้ใหญ่ เราก็ต้องยอมรับในศักยภาพของเขา และพร้อมที่จะเรียนรู้ตามไปไม่ให้ตกยุคเพื่อที่จะอยู่ร่วมกับลูกวัยรุ่นหรือกับลูกวัยเด็กได้อย่างมีความสุข มิใช่ว่าจะต้องเอาความคิดของเราเป็นหลักในการอยู่ร่วมกัน เพราะถ้าเรายังคิดแบบเดิมอยู่ จะทำให้ชีวิตของเราและลูกจะเดินกันไปคนละทาง และจะทำให้ปฎิสัมพันธ์ภายในครอบครัวลดน้อยลง
การที่พ่อแม่ปรับตัวให้เข้ากับโลก ก็เหมือนกับพ่อแม่ปรับตัวเข้ากับลูกลูกด้วยเช่นกัน เพราะฉะนั้นทั้งสิ่งเป็นของคู่กันและต้องเดินก้าวไปพร้อมพร้อมกัน
.......
