อ้างอิง:
ข้อความดั้งเดิมโดยคุณ M150 จริงๆ พี่เอ็มก็ไม่ได้รู้เรื่องไอ้ quater life crisis อะไรมากมายหรอกครับ แค่ปกติพี่เอ็มมีเพื่อนอยู่คนนึ่ง เขาเป็นสาวน้อยร่างใหญ่นามว่า กิ๊บ เรียนจบวิทยา เลยชอบเอาคำถามบ้าๆ ไปถามอยู่เสมอ (รากเหง้าคำถามพวกนี้มาจากตัวเอง งานที่ทำ และ หนังที่ดู) ถามไปถามมา ถามชักจะบ่อย เพื่อนมันเลยทักว่า มึงนี่มันอยู่ในช่วง quater life crisis เลยเริ่มไปอ่านบทความว่ามันคืออะไร ก็พอจะแค่รู้คำแปลงูๆ ปลาๆ ครับ ไม่ได้อะไรมากมาย พี่ว่าคนหลายคนก็คงจะเจอปัญหาแบบนี้กันบ้างแหละ เวลาเราสับสน เวลาเราอยู่คนเดียว เวลาเราไม่มีคำตอบที่ถูกที่สุดให้กับปัญหาอะไร ถ้าน้องจ๋าชอบคำถามแบบนี้พี่จัดให้อีกคำถามดีกว่าครับ |
ฮาๆ ไม่เป็นไรค่ะ ไม่ได้ซีเรียสจริงจังอะไรเลย แค่ให้กำลังใจผู้ตั้งคำถามเท่านั้นเอง เห็นเค้ากำลังท้ออยู่น่ะค่ะ แต่ก็เคยเจอบทความกับวิทยานิพนธ์ที่เขียนเกี่ยวกับช่วงวัยนั้นอยู่ ประมาณว่าก่อน 30 เราจะมีเวลาตั้งคำถามกับชีวิต แต่พอหลัง 30 จะมีเรื่องอื่นให้คิดมากกว่า เช่น เรื่องความมั่นคง หรือเป็นช่วงที่คนมีครอบครัวพอดี มีลูกแล้ว เลยคิดเรื่องลูกมากกว่า อย่างอื่น ทีนี้มีงานอะไรมาก็จะทนๆทำไป จะไม่คิดอะไรอื่นอีกแล้วนอกจาก 1) ความมั่นคงของชีวิต 2) ครอบครัว ซึ่งก็เป็นเรื่องที่ทั้งดีและน่าเสียดาย ดีก็คือเราสามารถปรับตัวให้กับความไม่ลงรอยของชีวิตกับสังคมได้แล้ว น่าเสียดายก็คือเราจะเลิกทบทวนความฝันและเลิกค้นหาสิ่งที่ต้องการในชีวิตจริงๆและยอมอยู่อย่างเชื่องๆในสังคม ซึ่งหลายครั้งเป็นการอยู่ไปวันๆเพื่อเอาตัวรอดอ่าค่ะ

(โครตเนิร์ดเลยตู)