ย้อนรอยเที่ยวปีใหม่ 2557 กับน้องอันวา

วันนี้คุณแม่ขอย้อนรอยวันวานที่ผ่านมาได้พาน้องอันวาไปเที่ยวในช่วงหยุดยาว ปีใหม่ อย่างที่ได้บอกไปตั้งแต่แรกว่าที่บ้านตากับยายน้องอันวามีการจัดงานหนาวนี้ ที่เมืองแกนพ่อกับแม่จึงพาาน้องอันวาไปเที่ยว แต่อันที่จริงแล้วงานนี้มันไม่ได้สมกับชื่อเลย มันทั้งร้อนทั้งฝุ่นคนเยอะมากเยอะกว่าทุกปีอีก ไปกัน 5 คนเปลี่ยนกันอุ้มน้องอันวาทีละคนคะเมื่อยแขนมาก สิ่งแรกที่เข้าไปในงานก็จะเจอบ้านที่เขาจำลองขึ้นมาเป็นบ้านของคนเมืองหรือ ของคนล้านนานั่นเองมีการจำลองวิถีการใช้ชีวิตของคนล้านนาด้วย



บ้าก็จะทำมาจากไม้ไผ่เป็นส่วนใหญ่และมุงด้วยใบไม้เเห้งตามที่เห็นนั้นแหละคะ แม่ขึ้นไปทีกลัวว่ามันจะพังยังไงไม่รู้ไม่กล้าลงน้ำหนักแรงแต่ตาน้องอัน วาบอกว่าไม่เป็นไร



จากการเดินดูวิถีชีวิตของคนสมัยก่อนนั้นทำให้เราได้เข้าใจอะไรหลายอย่าง เกี่ยวกับการใช้ชีวิตในอดีตมากขึ้นและมันทำให้แม่กลัวเทคโนโลยีสมัยใหม่มา ทำลายสิ่งเหล่านี้ แม่ก็ดีใจที่เขาจัดงานนี้ขึ้นมาอย่างน้อยเมื่อลูกโตขึ้นมาเราจะได้บอกกล่าว ให้ลูกได้รู้จักการใช้ชีวิตในอีกยุคหนึ่งซึ่งมันผ่านไปแล้วและเกือบถูกลืมไป แล้ว



เข้าไปในบ้านตาของน้องอันวาพาไปให้คนแก่ทำพิธีเกี่ยวกับเด็ก ซึ่งคนแก่ท่านนี้ทางล้านนาเราเรียกท่านว่าพ่อหนานซึ่งเป็นผู้ทำพิธี พ่อหนานได้นำแผ่นทองมาเจิมที่หัวและมัดมือให้น้องอันวาแม่ก็ไม่เคยเห็นมา ก่อนแม่ดีใจที่น้องอันวาไม่งอแงไม่กลัวแถมตอนเขาสวดคาถาให้ลูกแม่ก็ยังพูด อ๋อแอ๋ๆกับเขาด้วย ^^



พอเดินดูไปเรื่อยๆแม่ก็มาเจอต้นตำรับขนมรังผึ้งที่ใช้ข้าวมาบดเป็นข้าวแป้ง และมาทำโดยการอบรรังผึ้งบนเตาถ่าน โอ้วต้นตำรับชัดๆเลยหาดูหากินได้ยากมากๆในสมัยที่ใครๆก็ใช้เตาไฟฟ้ากันอีก ทั้งก็ยังเป็นแป้งสำเร็จรูปอีก

มีสาธิตการทำข้าวแตนด้วย ที่เห็นเป็นข้าวแตนรูปหัวใจ ^^



ปิดท้ายทริปวันนี้ไปด้วยภาพเด็กน้อยสองคนที่แต่งตัวได้น่ารักแบบนี้เขาเรียก ว่าประเพณีบวชลูกแก้ว ซึ่งก่อนที่จะบวชเป็นสามเณรก็จะมีการแต่งตัวแบบนี้และขี่ม้าด้วย แม่ก็ไม่เห็นมานานแล้วเคยเห็นตั้งแต่เด็กๆโตมาก็ไม่ค่อยจะเห็นวันนี้เลยได้ โอกาสที่เขานำมาเเสดง สุดยอดจริงๆประเพณีล้านนาของเรา

แม่ชักไม่อยากให้ยุคสื่อออนไลน์มาทำลายวัฒนธรรมประเพณีเก่าแล้วสิ ยิ่งนับวันยิ่งจางหายไปทุกทีโชคดีที่น้องอันวาได้เห็นได้เรียนรู้กับสิ่ง เหล่านี้ ยังมีเรื่องราวในงานอีกมากมายที่อยากเล่าให้ทุกท่านแต่ลงภาพได้แค่นี้