พฤติกรรมเลียนแบบ

เมื่อสองวันก่อนลูกน้อยของแม่เอาแม่ตลึง อมยิ้ม ดีใจ โอยหลากหลายอารมณ์เลยจริงๆบอกไม่ถูกที่เห็นลูกกำลังเลียนแบบสิ่งที่แม่ทำ อยู่ ช่วงที่แม่หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาจะโทรหาตากับยายน้องอันวาก็จ้องมาที่เป้าหมาย กระดืบเข้ามาใกล้ๆใช้มือยื้อจะเอาโทรศัพท์ของแม่ แม่เลยถอดกรอบโทรศัพท์ให้ช่วงที่กำลังเมาท์มอยอยู่กับยายก็เห็นลูกน้อยนอน จ้องหน้าแม่อยู่ แม่ก็เลยบอกเขาไปว่าสวัสดียายนะครับเขาก็ยิ้มแล้วก็จ้องมองมาที่เรา มองพิจารณาอยู่นานสองนานพอแม่วางสายจากยายเขาก็ยังนอนจ้องหน้าเราอยู่สักพัก เห็นเขาพลิกตัวไปนอนหงายเอากรอบโทรศัพท์ขึ้นมาแนบหูตัวเอง วินาทีนั้นแม่รีบหยิบโทรศัพท์มาถ่ายรูปไว้อวดพ่อเขา นี่เขาสามารถเลียนแบบแม่ได้ในช่วง 6 เดือนกว่าๆ แม่ก็ดีใจที่สุดที่เลี้ยงเขาได้ขนาดนี้ ตอนนี้เลยพยายามมสอนให้เขาทำตาม เช่น แบมือแล้วให้เขามาตบที่มือเราแล้วก็จะร้องเพลงปรบมือแปะๆหลังจากที่เขาได้ ยินเพลงนี้เขาก็จะเอามือมาตบที่มือเรา และอีกอย่างก็คือฝึกให้เขาแก้ปัญหาด้วยตัวเขาเอง เย็นวันก่อนแม่ก้นั่งพับผ้าเขาอยู่เขากระดืบๆเข้ามาด้วยความอยากรู้อยากเห็น เอามือมาดึงผ้าที่แม่พับไว้จนล้มแม่เลยเอาถุงเท้าที่ม้วนกลมให้เขาเลยเจ้า ลูกน้อยก็หยิบมาพิจารณาเขี่ยไปเขี่ยมานานพอสมควรสักพักเขาก็ดึงถุงเท้าที่ ม้วนอยู่ออกมา แหม่จะชมว่าเก่งก้ไม่ได้เดียวชินปากเลยบอกลูกว่า หนูทำได้นะครับหนูเป็นเด็กดีมากเลย...เหตุผลที่ไม่อยากชมลูกว่าลูกเก่งนั้น แม่คิดว่า(คิดเอง) ไม่อยากให้เขาหลงตัวเองว่าเวลาทำอะไรได้แล้วจะเป็นคนเก่งโตมากลัวจะติดว่า ตัวเองเก่งเลยปรึกษาพุดคุยกับพ่อเขาว่าเปลี่ยนจากชมว่าเก่งเป็นเด็กดี ดีกว่าไหมอย่างน้อยเวลาเขาทำอะไรได้เขาก็จะรู้ตัวเองว่าคือการทำความดีและ เป็นเด็กดีในสังคม สังคมตอนนี้แอบอยู่ยากนิดนึงจะสอนอะไรลูกก็ระวังเล็กน้อยแม้ว่าเขาจะวัย 6 เดือนกว่าแต่แม่ก็ไม่อยากมองข้ามสิ่งเหล่านี้ไป อาจเป็นคุณพ่อคุณแม่มือใหม่แต่ก็ใส่ใจทุกอย่างเลยนะคะ

แม่ขอฝากภาพน้องอันวาคุยโทรศัพท์ไว้ให้ดูนะคะ