Chapter 3
ลุงเต่าตัดสินใจเล่าเรื่องในสมุดบันทึกนั้นให้กวิ้นกวิ้นฟัง ว่าอันที่จริงแล้วเกาะปูปิ๊สของเราร้อนขึ้นได้อย่างไรมันถูกเขียนไว้ในสมุดบันทึกเล่มนั้น(เกาะปูปิ๊สร้อนขึ้นเพราะการตัดต้นไม้เกือบทั้งเกาะไปสร้างประสาทเพื่อบูชาภูตผี) รวมถึงบอกที่มาของสมุดบันทึกเล่มนี้ด้วยและบอกว่าอย่าพึ่งนำเรื่องนี้ไปบอกเพื่อนๆ ลุงเต่าและกวิ้นกวิ้นตัดสินใจนำเรื่องที่เขียนในสมุดบันทึกไปบอกแม่มดแบ๊ะ โดยออกเดินลัดเลาะไปตามป่าที่ไม่มีผู้คนเห็นเพราะกลัวว่าจะมีคนสงสัย กลุ่มเพื่อนทั้ง 4 คนของกวิ้นกวิ้นมาหาที่ร้านหนังสือก็ไม่เจอ และแล้วก็ไปถึงดินแดนของแม่มดแบ๊ะ แม่มดนั่งอยู่บนที่นั่งหินสูง ส่วนลุงเต่าและกวิ้นกวิ้นอยู่ที่ลานกว้างด้านล่างพร้อมทั้งลูกสมุนของแม่มดเต็มลาน แล้วได้อธิบายให้แม่มดฟัง(อธิบายวิธีทางวิทยาศาสตร์ว่าทำไมโลกถึงร้อนขึ้น มนุษย์เค้าศึกษาแล้วและในสมุดบันทึกเล่มนี้เขียนไว้แล้ว)พร้อมทั้งกล่าวทิ้งท้ายว่าการตัดต้นไม้มาสร้างประสาททำให้เกาะร้อนขึ้น สัตว์ทั้งหลายที่ฟังอยู่และลูกสมุนของแม่มดต่างเชื่อกับคำอธิบายนั้นทั้งสิ้น แต่แม่มดแบ๊ะบอกว่าเป็นเรื่องไร้สาระสิ้นดี ทำให้ทุกคนที่อยู่ในลานนั้นกลับมาเห็นด้วยกับแม่มดแบ๊ะ แม่มดเริ่มสงสัยว่าจะมีกบฎและความลับของตัวเองจะแตก
Chapter 4
วันต่อมาในช่วงกลางวันร้านค้าต่างๆเปิดตามปกติ เด็กๆออกมาเล่นกันเจี๊ยวจ้าว แต่มันเกิดเหตุการณ์ลมแรงอย่างไม่เคยมีมาก่อน พัดเข้ามาที่เกาะปูปิ๊ส เด็กๆรีบวิ่งเข้าบ้านรวมถึงกวิ้นกวิ้น ไม่มีใครกล้าออกมาจากบ้านรวมถึงพวกเด็กๆ มีแต่เสียงร้องไห้ด้วยความหวาดกลัวของเด็กทั่วไปทั้งเกาะ ลุงเต่าลอยไปชนต้นไม้เพราะวิ่งหนีกระแสลมไม่ทันก่อนจะหลบเข้ามาในร้านได้ทันเวลา มีสัตว์บางตัวลอยผ่านหน้าต่างร้านหนังสือไปลุงเต่าเห็นอย่างนั้น ต้นไม้จากที่น้อยอยู่แล้วก็หักโค่นอีกเป็นจำนวนมาก กวิ้นกวิ้นได้แต่ร้องไห้อยู่ที่มุมร้าน แล้วภาพในจิตนาการของกวิ้นกวิ้นก็ปรากฎขึ้น เค้าเคยเจอเรื่องแบบนี้แล้วเมื่อตอนที่เขายังแบเบาะ กระแสลม ความร้อน ฝนตกหนัก เมืองที่มีแต่น้ำแข็งที่คุ้นเคย ครอบครัวของเขาจึงต้องส่งมาอยู่ที่นี่เพื่อหนีสิ่งเหล่านั้นยังไงล่ะ นั้นคงเคยเป็นบ้านที่เคยอยู่ ดินแดนน้ำแข็งไกลโพ้นที่ลุงเต่าเคยพูดถึง มันเหมือนกับฝันร้ายครั้งที่ 2 หลังจากลมแรงครั้งนั้นจบลงกวิ้นกวิ้นเริ่มอ่านสมุดบันทึกเล่มนั้นตั้งแต่หน้าแรกจนถึงหน้าสุดท้าย (อธิบายแบบสั้นๆให้คนดูเข้าใจด้วยว่ามีอะไรบ้างที่เป็นผลกระทบจากสภาวะโลกร้อน) จนถึงกลางคืนกวิ้นกวิ้นหลับบนเตียงพร้อมกับสมุดบันทึก ลุงเต่าหยิบสมุดไปและห่มผ้าให้