คู่เห่ยกำลังสอง ตอน ความทรงจำ

[ohmohm]

ตอนนี้น่าจะฮากับลายเส้นนะครับ สำหรับมุขคำพูดหรือการเดินเรื่องที่พลิกแพลงเหมือนกับไม่ค่อยมีเลย แถมตอนนี้หลังเหมือนจบกันแบบมึนอีกด้วย สำหรับส่วนที่ชอบ ชอบแนวคิดสโลว์ไลท์ในตอนแรก ที่มันพิมพ์ช้าแล้วอุปมาเองว่าสโลไลท์ว่างั้นเถิด

แต่อ่านแล้วยังได้รับความสุขเช่นเคย ไม่มีการเสียดสีสังคมเหมือนการ์ตูนไทยทั่วไปที่มันจะ Dark ไปไหน อ่านแล้วเข้าถึงชีวิตที่เจออยู่ ในมุมมองที่งดงามและสร้างสรรค์ความฮาได้อย่างมีความสุข ใครจะไปเชื่อว่าการ์ตูนหรอยกูมันจะมาไกลได้ขนาดนี้ ลายเส้นแบบนี้มันไม่มีวันตายจริงๆ เพราะถ้ามันตาย มันคงตายตั้งแต่วันแรกที่เว็บนี้เกิดมาแล้ว 55555 กี่ปีแล้ววะเนี้ย